Zware naam voor iets wat ook bekend staat als 'frequentie illusie'. Iedereen heeft het denk ik wel vaker meegemaakt, maar waarschijnlijk nooit een naam achter gezocht. Je hebt een nieuwe of 2e-hands auto gekocht of gezien, en in de dagen erna, zie je er ineens heel veel rondrijden. Je hebt een naam gekozen voor je ongeboren kind, en ineens zie je overal kinderen met die naam. En zo zijn er vast nog wel andere voorbeelden te bedenken.

Vandaag had ik weer zo'n momentje. Een collega kwam met een brok in zijn keel een rondje doen en vertelde dat hij en zijn vriendin na 21 jaar, een zoontje van 7, toch uit elkaar gingen. Voorzichtig vertelde hij dat het niet zomaar uit de lucht kwam vallen, en dat het al een tijdje speelde. Dat er goed over is nagedacht en na lang wikken en wegen ze toch als goede vrienden uit elkaar gaan nu. Hij liet doorschemeren dat 'de hefboom' toch meer aan de kant van zijn vriendin lag.

Ofwel, hij wilde dit eigenlijk toch echt niet. Hallo Baader-Meinhof voor mij. Ik hoor de laatste tijd alleen maar mensen die er een punt achter zetten samen. Dat is dus dit fenomeen. Het is frequentie illusie door selectieve aandacht. Dingen die onder een aardige dosis adrenaline bekend worden bij je, blijven lang en goed in je geheugen gegrift. Dat is ook de reden waarom heftige emotionele gebeurtenissen mensen voor het leven kunnen kwetsen. Een levenslang litteken kunnen veroorzaken.

Voor zover bekend dus geen nare situatie voor wat betreft vreemdgaan en al dat soort ellende bij mijn collega, maar pfff, ik voelde me plaatsvervangend klote voor hem. Ik merkte een paar keer dat hij een flinke brok doorslikte en zijn tranen voor zich probeerde te houden. Respect. 💪

Baader-Meinhof doet me ook een beetje denken aan een ander gezegde: "Waar je mee om gaat wordt je mee besmet". Dat wordt is zowel positieve als negatieve situaties gebruikt en is toch net even anders dan dit. Schiet me nog een andere aanverwant fenomeen te binnen: Deja vu. Die kennen we denk ik allemaal wel. Alleen het verschil hier is dat Deja vu een term is die eerder wordt gebruikt op het visuele vlak, en zoals ik het altijd heb geïnterpreteerd; wanneer je iets vaker hebt gezien, maar niet meer precies kan plaatsen wat het is en wanneer het eerder was gezien. Het is meer het gevoel wat je krijgt wanneer zoiets gebeurt. Bij dit (Baader-Meinhof) fenomeen is het meer een geval van: Je hebt er gisteren over geleerd, en vandaag zie je het voor je gevoel overal terugkomen, terwijl het er eerder gewoon ook al was, maar je kan het ook gewoon plaatsen. Bij Deja vu is het niet altijd direct duidelijk wat er gebeurt en waar het vandaan komt.

Daarom staat  fenomeen ook wel bekend onder de noemer 'recentheid illusie'. Iets wat net nieuw is voor iemand, en indruk heeft gemaakt (adrenaline in een kleine dosis wellicht), blijft beter op je netvlies staan.

Ik heb vooral geluisterd naar mijn collega en begripvol gereageerd, aangeboden dat als hij een keer wil praten, hij het maar moet laten weten. Meer ga en kan ik niet doen. Moet ik ook niet willen. Het is zijn leed, en ik wil best een luisterend oor zijn, maar ik ga me er niet mee bemoeien wanneer het op advies/keuzes aan komt. Alleen vragen beantwoorden en verder een passieve luister-houding. Ik ga hier niet als een codependente malloot mee empathischeren. Lesson learned.