Dit ben ik, die accepteert dat we nog steeds in elkaars leven zullen zijn, maar niet per se betrokken in elkaars leven. We zullen elkaar zien van tijd tot tijd en kletsen, praten over de kinderen. We zullen niet meer praten over details die we voorheen wel deelden. We zullen elkaar niet meer vertrouwen met onze 'geheimen', of meest diepe gedachten, en we zullen elkaar niet meer om advies vragen, tenzij het om de kinderen gaat.

Dit ben ik, die accepteert dat we elkaar vergeven, maar dat we nooit zullen vergeten. Er zal altijd een wolk boven ons zijn wanneer we praten. Er zal altijd die herinnering zijn van het moment dat dingen voor altijd anders werden. Er zal altijd iets in mijn hoofd zijn dat mij herinnert aan de dingen die gezegd zijn en die we niet meer terug kunnen nemen.

Dit ben ik, die accepteert dat je er niet meer bij bent, voor elke gebeurtenis, mijlpaal, elk hoogtepunt en elk dal. Dit ben ik, die gewend gaat raken aan je afwezigheid, die gewend moet raken aan het leven zonder jou. Dit ben ik, die gewend moet gaan raken aan steun van iemand anders dan jij.

Dit ben ik, die accepteert dat je niet meer de eerste persoon gaat zijn die ik bel, wanneer dingen fout gaan. Je zal niet meer de persoon zijn die mij beschermd, en mij een veilig gevoel geeft. Dit ben ik, die gewend raakt aan het er alleen voor staan. Dit ben ik, die gewend raakt aan het alleen door het leven gaan, zonder jou.

Dit ben ik, die accepteert dat onze communicatie beperkt en ondiep zal zijn. Dat onze interactie vlak en droog zal zijn. Dat onze glimlach naar elkaar oppervlakkig zal zijn. Dit ben ik, die gewend raakt aan het plaatsen van een grens tussen jou en mij. De nieuwe grenzen die je niet meer over kunt gaan.

Dit ben ik, die accepteert dat het leven verder gaat zonder jou. Dat het nog steeds zin heeft, nog steeds nuttig is, een doel heeft, en mooi zal zijn. Dit ben ik die gewend raakt aan het vinden van geluk en plezier in de kleine simpele dingen in het leven. Aan het maken van nieuwe herinneringen. Dit ben ik, die het perfecte plaatje dat ik voor ons in gedachten had, verscheurd. Dit ben ik, die nieuwe plaatjes schiet, zonder jou erin.

Dit ben ik, die accepteert dat onze verbinding altijd onverbonden zal zijn. Onze liefde voor elkaar zal altijd gebroken blijven, en onze band zal zwakker worden. Dit ben ik, die gewend raakt aan het alleen zijn. Dit ben ik, die (opnieuw) leert om zijn eigen waarde te vinden, zonder jou.

Dit ben ik, die erkent dat ik altijd genoeg voor mezelf zal zijn, ook als ik niet genoeg was voor jou.