/ pijn

Weg met Facebook

Zo, Facebook gedeactiveerd. Kon er niet meer tegen om al die vrolijke berichtjes te zien langskomen waar mensen het allemaal oh zo goed hebben. Ik weet ook wel dat het niet alleen maar goed gaat met mensen die dat soort berichtjes op Facebook zetten, maar het stoort me wel tegenwoordig.

Ik gebruikte het toch eigenlijk al niet, alleen om mensen te feliciteren en soms een keer een foto van een leuk uitje met de meiden erop te zetten. Maar waarom...? Het is zo lui. Mensen die echt geïnteresseerd zijn in hoe het met je gaat, die bereiken je wel op andere manieren. En als ze dat niet doen, dan weet je ook gelijk hoe die mensen zijn.

Ik zit een beetje in een dip denk ik. Heb geen tot weinig behoefte aan sociale contacten, de wereld kan me een beetje gestolen worden. Ik zie geen toekomst van geluk voor mijzelf. Alleen een toekomst waar ik er voor de meiden ben op dit moment (en dat is zeker een vorm van geluk!). Misschien ben ik toch wel een beetje erg depressief aan het worden. Vrienden, tja, beetje een 1-weg relatie lijkt het wel. Op 1 of 2 na. Ik bekommer mij wel om hoe het met hen gaat, maar tja, hoe het nu met mij gaat, dat vragen er maar weinig.

Ik denk dat mensen het liefst niet willen weten dat ik verdrietig ben om de scheiding, alsof het besmettelijk is. Nadat het bekend werd dat we gingen scheiden, zijn er misschien 2 mensen geweest die vroegen hoe het met mij ging. Uit eigen initiatief. Precies zoals Facebook. Het gaat altijd alleen maar goed met mensen. Negatieve posts zijn niet echt geliefd of welkom. Mensen zitten niet op ellende te wachten. Mensen willen geen vlooien.

Wauw... best wel deprimerend. Tijd om die anderen uit mijn leven te snijden. Weg ermee. Grote voorjaarsschoonmaak. Nieuwe vrienden maken? Geen zin in. Effe niet dan maar.

Komt ooit nog wel, of gewoon niet. Af en toe denk ik wel eens, ik word wel gewoon een fucking kluizenaar. Mensen zijn niet te vertrouwen, omdat ze uiteindelijk toch altijd voor zichzelf kiezen. En dat moeten ze ook lekker doen, maar waar is de compassie tegenwoordig in de maatschappij?

Dacht ik 3 dagen geleden nog dat het een prelude is naar een betere tijd, het kan altijd nog even slechter dan dat het al was hè...

Op dit moment hoeft het voor mij even allemaal niet meer. Even diep ademhalen en iets anders doen dan maar. Gelukkig vanavond richting een huisje waar ik met de meiden even wat tijd vakantie kan vieren.

Weg met Facebook in ieder geval, wat een troep is dat toch.

Mr. Co Dependent

Ik ben er recentelijk achter gekomen dat ik codependente neigingen heb. Eigenlijk wist ik dit al langer, maar nu zie het nu ook echt. Ik leer het accepteren en probeer mijn leven opnieuw op te bouwen.

Lees meer