/ pijn

10 redenen om geen contact meer met haar te hebben

Zo, vandaag is even een rotdag. Blijkt wel uit mijn vorige blogpost. Even een lijstje maken met redenen waarom ik mijn aanstaande ex-vrouw geen ruimte in mijn gedachten moet geven[1].

  1. Ze is vreemdgegaan met mijn beste vriend van 20+ jaar en ze hebben het samen verborgen gehouden voor ongeveer 3/4 jaar en ik ben er uiteindelijk zelf achter gekomen. Ze hadden het mij gewoon nooit willen vertellen (want dat zou ik niet aan kunnen). Nee nee nee klootzakjes. Het verbergen en voor mij denken, mij in een illusie van een leven te duwen door het voor je te houden... dat is 1000x erger dan wat er gebeurt is.

  2. 1 maand nadat ik hier achter ben gekomen, en we hebben afgesproken om de komende 6 maanden geen keuzes te maken om te scheiden of door te gaan, ligt mijn zwager slecht. Zo slecht dat hij komt te overlijden na 1,5 maanden. Een paar weken na zijn begrafenis komt mijn aanstaande ex-vrouw aanzetten met: "Het leven is kort, ik wil mijn leven maximaal leven. Ik wil een open relatie, als je mij dit niet kunt geven, gaan we scheiden." zelf gratificatie. Geen rekening houdend met mij.

  3. Tijdens de open relatie die ik haar uiteindelijk gun, spreken we regels af, die ze meerdere malen overtreedt. Wanneer ik dan eindelijk ook zover ben om iets te gaan proberen, saboteert ze dit en dreigt met een scheiding. Egocentrisme. Ze houdt geen rekening met mij.

  4. Uiteindelijk geeft ze aan dat ze het heil van een open relatie niet meer ziet en er mee wil stoppen. Ze wordt afstandelijk naar mij. Haar telefoon is al sinds het begin van de open relatie vergrendeld en ze 'heeft recht op haar eigen privacy'. Dit maakt mij alleen maar angstiger wanneer ze een keer weg is met vriendinnen. Ze vindt het onzin dat ik mij zo voel, en houdt geen enkele keer rekening met wat haar ontrouw en sletten gedrag met mij doet. Ze heeft ook meerdere keren gezegd dat ze er geen spijt van had. Onze intimiteit verdwijnt elke dag weer een beetje meer. Ze geeft maar weinig om mijn emotionele welzijn.

  5. Ze gaat uiteindelijk een laatste keer vreemd een aantal maanden geleden, en had er ook weer geen spijt van, ze voelde zich 'levend'. Ja gek hè? Je wilde even op korte vakantie ertussen uit want het is toch oh zo zwaar om samen een gezinnetje te hebben. Het is niet dat ik niet bijdraag in het gezinnetje, nee ik ben in de loop van het jaar meer en meer en meer gaan doen. Het voelt soms alsof ik onderhand 70% van de dingen draag, los van het leeuwendeel van de inkomsten. Zij neemt de beslissingen en ook daar wil ze van mij meer input bij. Dat is iets wat mij bij haar nooit is gelukt. Ze wilde wel proberen iets los te laten, de touwtjes overdragen, maar zodra ik er iets mee wilde gaan doen, deed ik het niet goed genoeg, en nam ze de touwtjes weer terug. Dat heb ik opgegeven. Geen vertrouwen in mijn kunnen.

  6. Niet lang daarna wil ze scheiden. "We zijn te verschillend." Ik heb niet de dingen gedaan die ons hadden kunnen redden... Nee nee nee, ik ben niet heilig, maar jouw vreemdgaan heeft mij verpulverd. Verpletterd. Ik kan niet binnen een jaar na het eerste vreemdgaan incident, tussentijds met een open relatie worden opgezadeld, over al het leed heen zijn en bouwen aan de relatie en mijzelf. Je hebt mij nooit een eerlijke kans gegeven. En dit neem ik je nog het meeste kwalijk. Eigenlijk heb je stap voor stap ons gezin, ons huwelijk, onze relatie en eigenlijk onze vriendschap, gesaboteerd. Ik haat je daarvoor.

  7. Ze kan beloningen niet uitstellen. Instant gratificatie. Ze kan niet naar het grotere geheel kijken en beseffen dat soms iets even een tijdje minder leuk, minder makkelijk, etc. kan zijn en op een later moment wel weer beter. Ze heeft er nooit echt aan gewerkt om onze crisis op te lossen. Ze was vooral met haar eigen crisis bezig, net zoals ik veel met mijn eigen trauma in mijn hoofd heb rondgelopen. Je bent iemand die niet voor de lange termijn durft te gaan.

  8. Ik moet zelf genezen van dit trauma. Ze wil niet meer samen verder. Klaar. Tijd om aan mijzelf te werken. Als ik contact met haar onderhoud, interesse in haar wel en wee toon (in mijn hoofd of gewoon als mens naar haar), maak ik het mezelf alleen maar moeilijker. Zeker als ze dan nog wel eens bot wil reageren. Ik wordt hier geen greintje beter van. Het maakt me alleen maar verdrietiger.

  9. Wanneer zij haar dagelijkse persoonlijke bekommeringen op mij lost, moet ik het of stoppen, of laten gebeuren maar niet over nadenken. Ik wil het nog even tot aan de daadwerkelijke scheiding volhouden, maar daarna is het wat mij betreft snel gedaan. Ik hoef mezelf niet meer te bekommeren over haar wel-en-wee. Toen ze zei te willen scheiden, gaf ze dat recht op. Ik hoef niet meer naar haar gedachten te luisteren. Alleen als het over de kinderen of financiën gaat. Dat ze een goede of slechte dag op haar werk heeft gehad: WHATEVER. Niet meer doen.

  10. Ik wil zo snel mogelijk mijn eigen plek. Ook al geeft ze mij de ruimte om langer te blijven en rustig een plekje te zoeken, hoe lang denk ik dat dit goed gaat wanneer zij al een date heeft gehad met iemand en op zich nog wel meer zou willen? Zij is nu alweer op zoek naar een nieuwe vent... We zijn nog niet eens gescheiden verdomme! Ook al gaf ze later aan dat nu niet het goede moment voor haar is om een relatie te starten, is het wel iets wat mij niet moet boeien. Geen contact met haar voorkomt deze nare onzin. Ik wil het niet meer weten. Ik moet haar zeggen dat ik dat niet meer wil.

Noot:


  1. Punten zijn gechargeerd voor extra effect en feiten veranderd i.v.m. privacy. ↩︎

Mr. Co Dependent

Ik ben er recentelijk achter gekomen dat ik codependente neigingen heb. Eigenlijk wist ik dit al langer, maar nu zie het nu ook echt. Ik leer het accepteren en probeer mijn leven opnieuw op te bouwen.

Lees meer