/ persoonlijk

Terug naar de leegte

Ik word er wel steeds beter in, in het vertoeven in de leegte. Me, myself and I. De existentiële leegte trekt aan mij, maar ik ben er iets beter tegen bestendig. Tegen de gedachten en gevoelens die dit zwarte gat op mij uitoefent.

Dit is denk ik een prelude van het ontwikkelen van nieuwe levensdoelen. De amuse voor het voorgerecht, de spoom die het smaakpalet weer neutraliseert. De reset knop. Ik ben aan het opstarten.

Ik denk dat ik wel weet wat ik wil, maar hoe richt ik mijn leven in om daar terecht te gaan komen? Is het wel reëel dat ik op mijn leeftijd (36) nog een tweede gezin zou moeten willen starten? Ik heb nog wel een jaar nodig om in rustigere wateren te komen, en dan begint de tijd wel een beetje te dringen. Ik wil geen opa met kleine kinderen zijn. Hoeft ook niet natuurlijk, maar zo voelt het wel. Boven alles hoop ik iemand te vinden, waar ik van hou, en die van mij houdt.

De leegte roept weer. 'Waarom zou er iemand ooit van jou houden? Om wie je bent?'. Pfuh. Dit is de pijn die praat. De pijn van een vrachtwagen die over mijn zelf-vertrouwen is gedenderd. Mijn vrouw verkiest het alleenstaande ouderschap en alle uitdagingen die het brengt boven mij. Ze is liever alleen (voor nu) dan bij mij. Oef.

Ik moet me hier helemaal niet mee bezig houden. Ik moet gewoon van mijzelf houden, mijzelf vergeven voor waar ik nu terecht ben gekomen, en dan komt de rest vanzelf wel. Wanneer ik van mijzelf weet te houden, zal ik waarschijnlijk een veel aantrekkelijkere vorm van energie uitstralen. Dit is de basis.

Ik heb nog een lange weg te gaan. Ik ben rationeel trots op mijzelf en hou van mijzelf. Maar emotioneel voelt het nog niet zo. Emoties lopen even weer achter op wat mijn geest heeft gerationaliseerd.

If I am I because I am I,

And you are you because you are you,
Then I am and you are.

But if I am I because you are you,

And you are you because I am I,
Then I am not and you are not.

-Rabbi Mendel

Mr. Co Dependent

Ik ben er recentelijk achter gekomen dat ik codependente neigingen heb. Eigenlijk wist ik dit al langer, maar nu zie het nu ook echt. Ik leer het accepteren en probeer mijn leven opnieuw op te bouwen.

Lees meer